خانه » عکس مذهبی » شعر و اشعار شهادت امام جعفر صادق + متن نوحه شهادت امام صادق

شعر و اشعار شهادت امام جعفر صادق + متن نوحه شهادت امام صادق

اشعار شهادت امام صادق علی اکبر لطیفیان / متن مداحی شهادت امام صادق

 


امام صادق علیه السلام

خورشید عشقی و محبوب داوری

شیخ الائمه ای،از نسل کوثری

حسن تو جلوه ی روی

معبود خالق سرمد

ذکر دلم به دو دنیا

یا جعفر بن محمد

یا جعفر بن محمد…

در عرصه ی جهاد ای مرد کارزار

علم میکند کاری چو ذولفقار

آوای نام الهی

تسبیحِ بر لبت آقا

پیر خرد ز ازل شد

شاگرد مکتبت آقا

یا جعفر بن محمد…

از بار محنت و غربت خمیده ای

دنبال مرکب دشمن دویده ای

دنبالِ آن همه جانی

جانت رسیده چو بر لب

شد زنده چو بهر محبین

داغ اسارت زینب

یا جعفر بن محمد…

******************

شهادت امام صادق علیه السلام

*تجلّی حق،آبروی ولایی،وَ روشنگر ِ دیده ی ماسِوایی

سلام خدا بر تو یا حجت َ الله،که تو صادق ِ آل ِ خیرُ الوَرایی

گل فاطمه صادق ِ آل طاها…

*چه گویم ز تو ای امام،فراتر بُوَد از کلامم مقامت

تو سر منشاء ِ خیر و کوه ِ صبوری،تو دریای علم و عطا و کرامت

گل فاطمه صادق ِ آل طاها…

همیشه محبّ شما بوده ام من،وَ دل بر ولای شما بسم آقا

ز لطف تو ممنونم ای شمس ِ مذهب،که من جعفری بوده و هستم آقا

گل فاطمه صادق ِ آل طاها…

چه ظلم و ستم ها که بر تو روا شد،فلک غرق ماتم از آن ماجرا شد

دویدی پی مرکبی سر برهنه،دو عالم ز داغ تو دارُالبکا شد

گل فاطمه صادق ِ آل طاها…

اگر چه دلت بوده محنت کشیده،ز بار بلا قامتت شد خمیده

ولی شکرُ للّه که دیگر نگشته،لب ِ تشنه سر از تن ِ تو بریده

حسین یا حسین یا حسین یبن زهرا…

حسین ِ شما بین مقتل فدا شد،سرش با لب ِ تشنه از تن جدا شد

تنش بی کفن مانده بر خاک گودال،سرش قاری ِ بر روی نیزه ها شد

حسین یا حسین یا حسین یبن زهرا…

*******************

شهادت امام صادق علیه السلام

غریب و تنها امام ِ صادق،عزیز زهرا امام ِ صادق

ای شیخُ الائمه،امید همه،گل ِ فاطمه

یا امام ِ صادق…

قرآن ز نطق تو گشته احیا،ای حجت حق فرزند زهرا

ای خورشید مکتب،رئیس مذهب،گریان ِ زینب

یا امام ِ صادق…

شد در عزایت غم بی کرانه،آتش ز بیتت زده زبانه

آه،زنده شد آخر،با دیده ی تر،روضه ی مادر

یا امام ِ صادق…

عُمری روان شد اشک از دو عینت،غوغا نمودی با یا حسینت

آه بودی تو گریان،بر جان ِ جانان،شهید عطشان

یا امام ِ صادق…

**************************

شهادت امام صادق علیه السلام

پر شرر شد از عزا هر دل عاشق

خون بگرید آسمان در غم صادق

کشته ی زهر جفا/ای عزیز مصطفی

صادق آل عبا

صادق آل عبا…

خانه اش آتش گرفت دیده ها شد تر

زنده شد یاد غمِ غربت مادر

دل ز غم آکنده شد/یاد سیلی زنده شد

بر رُخ خیر النسا

آه و صد واویلتا…

پا برهنه میدوید در پی ِ مرکب

بر لبش همواره بود ذکر یا زینب

یاد شام پر بلا/رأس روی نیزه ها

طعنه ها و خنده ها

آه و صد واویلتا…

***********

********

علی اکبر لطیفیان

باز گرقته دلم برای مدینه
باز نشسته دلم به پای مدینه
شکر خدا عاشق دیار حبیبم
شکر خدا که شدم گدای مدینه
بال فرشته است، سایبان قبورش
بال فرشته است،خاک پای مدینه
در کفنم تربت بقیع گذارید
صحن بقیع است، کربلای مدینه
کرب و بلا می­شود دوباره مجسم
تا که به یاد آورم عزای مدینه
دست من و لطف دست با کرم تو
جان به فدای بقیع بی حرم تو
سنّ تو، قدّ تو را کشیده خمیده؟
یا که خداوند آفریده خمیده؟
منحنی قدت از کهولت سن نیست
شاخه ی سیبت ز بس رسیده، خمیده
بس که غریبی تو ای سپیده محاسن
شیعه اگر چه تو را ندیده، خمیده
نیست توان پیاده رفتنت ای مرد
پس به کجا می روی خمیده، خمیده
هر که صدای تو را میان محله
وقت زمین خوردنت شنیده، خمیده
در وسط کوچه ها صدای تو این بود
مادر من، مادر شهیده، خمیده
کیست که دارد تو را ز خانه می آرد؟
در وسط کوچه ها شبانه می آرد؟
وقتی درِ خانه در برابرت افتاد
خاطره ای در دل مطهرت افتاد
مرد محاسن سپید شهر مدینه
کاش نگویی چگونه پیکرت افتاد
گرم خجالت شدند خیل ملائک
حرمت عمامه ات که از سرت افتاد
راستی این کوچه آشناست، نه آقا؟
یعنی همین جا نبود مادرت افتاد؟
تکیه زدی تا تنت به خاک نیفتد
حیف ولی لحظه های آخرت افتاد…

1 + پنج =

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است