عکس نازنین مهیمنی + بیوگرافی نازنین مهیمنی

عکس نازنین مهیمنی + بیوگرافی نازنین مهیمنی

نازنین مهیمنی از 16 سالگی بازی در نمایش‌های رادیویی را‌ آغاز کرد و امروز پس از 16 سال بازی، نقش‌های متنوعی را در مرکز نمایش رادیو و برنامه طنز جمعه ایرانی تجربه کرده است. مهیمنی از جمله بازیگران باسابقه و کم سن گروه پیشکسوت «جمعه ایرانی» است که با هنرمندی و قدرت بیان منحصربه‌فردش می‌تواند ده‌ها گونه صدای متفاوت از پیرزن تا بچه چند ساله را در نقش‌های مختلف اجرا کند. با این هنرمند جوان گفتگوی کوتاهی انجام دادیم که می‌خوانید:

چطور به گروه طنز «جمعه ایرانی» پیوستید؟

من همانند خیلی از مردم همیشه این برنامه را دوست داشتم و اصلا با رادیو بزرگ شدم. از سال 1373 در مرکز نمایش رادیو کار بازیگری را شروع کردم، گر چه آن زمان 16 سالم بود، اما به دلیل علاقه زیادی که به رادیو داشتم، خیلی جدی کارم را ادامه دادم.

بازیگری کار طنز چطور؟

خودم خندیدن را خیلی دوست دارم و خانوادگی خنده‌رو هستیم. البته در مرکز نمایش هم کار طنز فاخر انجام می‌شود مثل آثار چخوف و… در عین حال در برنامه جمعه ایرانی ما طنزی را ارائه می‌کنیم که با عموم مردم سر و کار دارد. در واقع طنزهایی که مردم می‌توانند با آن همذات پنداری کنند و اتفاقاتی که در روز برایشان می‌افتد به نوعی با زبان طنز به گوش آنها می‌رسد.

نقش‌های شما در برنامه جمعه ایرانی چیست؟

ثریا گدا، ماندانا، جمیله گدا، عیال حاج بهمنی، عیال خانباجی و خیلی از نقش‌های کوتاه که هر هفته درقالب لطیفه پخش می‌شود.

تفاوت کار جدی و طنز در نمایشی رادیو چیست؟

مثل تفاوت کار کمدی و تراژدی در حوزه سینما و تلویزیون است، به هر حال هر کدام هدف خاص خودشان را دنبال می‌کنند و هر کدام حس و حال خاصی دارند.

کار با گروه جمعه ایرانی که یک گروه طنز قدیمی هستند، چه تاثیری در اجرای شما دارد؟

ابتدا در روحیه خودم تاثیر دارد. روزهایی پیش می‌آید که خیلی به هم ریخته‌ام اما وقتی وارد این مکان می‌شوم همه جا پر از انرژی مثبت است واقعا هر کسی همراه این گروه باشد روحیه خوبی دارد و این شرایط در بهبود کار خیلی تاثیرگذار است، ضمن این که شما نقش‌های متفاوت و لهجه‌های مختلفی را با حنجره خود تمرین و اجرا می‌کنید. با همه اینها وقتی می‌بینید که خنده‌ای برلب‌ هموطن‌تان می‌نشیند، این کار خیلی لذتبخش می‌شود.

هنگام ضبط برنامه جمعه ایرانی معمولا یک جمعیت چند صد نفری در سالن حضور دارند، حضور مردم در کنار شما چه تاثیری در تولید این برنامه دارد؟

این هم مثل تئاتر است، وقتی در تئاتر همنفس با تماشاگر پیش می‌روید، خیلی انرژی می‌گیرید و با نفس تماشاگر بازیگر زنده است و این ماجرا تاثیر مهمی دارد، البته این‌طور نیست که ما در ضبط نمایش‌هایی که در این مرکز تولید می‌شود، باید بی‌روح باشیم و این‌طور به نظر برسد که شنونده نداریم، باید آنجا هم فکر کنیم که در کنار ما مخاطب نشسته، چون اگر مخاطب را حس نکنیم، نمی‌توانیم بازی باورپذیری داشته باشیم.

معمولا از بازی در چه نوع نقش‌هایی لذت بیشتری می‌برید؟

همه نقش‌ها دوست داشتنی هستند، اما معمولا نقش‌هایی را دوست دارم که کمی از شخصیت واقعی خودم فاصله داشته باشد. من چون آدم خجالتی و مهربانی هستم، نقش‌های منفی را خیلی دوست دارم، البته نقش‌های متفاوت همیشه جای کار بیشتری دارند.

فکر می‌کنید در رادیو هم صدا می‌تواند کسی را معروف کند، طوری که مخاطبانش در بیرون از رادیو از طریق صدا او را بشناسند؟

رادیو همیشه مخاطبان خاص خودش را دارد، مخاطبان رادیو حتما هنرمندان رادیو را می‌شناسند. بهترین مخاطبان رادیو روشندلان و نابینایان هستند. چندی پیش، چند روشندل از بندرعباس آمدند که تا به قول خودشان مرا ببینند و با هم عکس بگیریم، این ماجرا آنقدر برایم جذاب و عجیب بود که وقتی فکر کردم شنونده‌های ما با چه انگیزه و علاقه‌ای به رادیو گوش می‌دهند، از آن به بعد بیشتر احساس مسوولیت کردم.

گذاشتن پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *